هر چه گریه و زاری کرد که صورت پدر را ببوسد، اطرافیان نگذاشتند. مریم جلو رفت و به پدرش گفت: «خب بذارید باباشو ببینه». سرش را آورد در گوش مریم و گفت: عموت سر نداره، میفهمی؟

حجاب درستی نداشت. کنارم ایستاده بود؛ فرصت را غنیمت شمردم و گفتم: میخواستم ببینم فرصت دارید چند تا سؤال ازتون بپرسم؟ نگاهی به من انداخت و دوباره به روبرو زل زد و گفت: وقت ندارم؛ آدم از شما که ریش میذارید بیشتر باید بترسه! گفتم: ولی شما که نمیدونید چی میخوام بپرسم! گفت: وقت ندارم! و رفت آن طرف تر ایستاد

مانده بود چه بگوید. حرفی برای گفتن نداشت. از خجالت سرش را پایین انداخته بود و اشک می ریخت. چاره ای نبود... دو دستی امانتی را تحویل داد و گفت: «ببخشید! امانتدار خوبی نبودم؛ پهلویش شکست...»

- دیشب که ساواکیا دنبالمون کردند، نزدیک همین کوچه که رسیدیم، احمد گفت «تو از اون طرف برو، من میرم این ور» بعد پیچید توی این کوچه؛ منم مستقیم رفتم. خدا خیلی بهمون رحم کرد!

- ولی این کوچه که بن بسته!...

(برگزیده نخستین جایزه ادبی افرا؛ فروردین۸۸)

گفت: اگه امروز خونه بودم، برام جشن تولد میگرفتند! گفت: به به! مبارکه! پس روز تولدت امروزه! راستی روز شهادتت کی بود؟! جواب داد: دو روز بعد از تو اومدم دیگه!

گفت: خدا بد نده، مشکی پوشیدی!؟... و بعد هر دو کلاغ زدند زیر خنده!

به دختر کوچکش گفت: رقیه جان! عمه اینا که اومدن اینجا، جلوی زهرا نیای دست دور گردنم بندازی یا بشینی روی پاما! خب؟ بابایی هم صدام نزن

گفت: همه امتحانات رو خراب کردی. دیگه به چه امیدی میای مدرسه؟

گفت: به امید شما

دست خودش نبود. حالش داشت بهم میخورد. شوهرش را میدید که حالا کنار یک زن جوان نشسته و .... البته شوهرش تقصیری نداشت. خودش اصرار کرده بود که برود یک زن دیگر بگیرد. بالاخره هر چه بود دلش برای مردش میسوخت که بچه دار نمی شد. اما حالا انگار کمی حسادتش گل کرده بود. عاقد داشت صیغه عقد را جاری می کرد... یاد سفره عقد خودش افتاد. حالش داشت بدتر میشد. ناگهان عق زد، بلند شد و بیرون دوید.

سر سجاده ایستاده بود و اذان نمازش را میگفت ... بوی غذا که به مشامش رسید، با لبخند گفت: میبینم که غذای مورد علاقه منو درست کردی! و ادامه داد: حتماً دوباره میخوای منو سرکیسه کنی! زن از توی آشپزخانه جواب داد: نه، این دفعه رو به عشق خودت درست کردم؛ پول نمیخوام! مرد یکّه خورد. یادش رفت کجای اذان بوده ... نیت کرد: نه بخاطر بهشت و جهنم، فقط به عشق خودت... الله اکبر...

دستهاشو که قطع کردند، خم به ابرو نیاورد. مشکها رو که پاره کردند، فریاد کشید. روی دیدن رقیه را نداشت... خدا به فریادش رسید.

توله گرگ که بزغاله ضعیف الجثه را گرفت بعضی از گوسفندها و بزها گفتند ما حاضریم هر روز به تو شیر تازه بدهیم به شرطی که کاری با ما نداشته باشی! اشک چشمان بزغاله کوچک به خونهای چکیده از گلویش اضافه شد...

کوکب هدایت

عشق بازیهایم با خدا

دفتر مستندسازی انقلاب

حضرت که ظهور کرد، خدمت ایشان رسید و بعد از دقایقی عرض عشق و ارادت، اشکهایش را پاک کرد و پرسید: آقا! اول علیه کدام دشمن قیام می کنیم؟ صهیونیستها؟، وهابیت؟ یا بهائیت؟

فرمود: «قیام می کنیم» نه، «قیام می کنید». شما برو علیه خودت قیام کن!

اشتباه

ديروز كه رفته بودم به اسبها دونه بدم و به پرنده ها كاه، يه اسب سرشو  آورد بيخ گوشم و آروم گفت: فكر نمي كني يه چيزي اشتباهه؟! راست مي گفت! اونو آوردم بيرون و خودم رفتم تو اصطبل!

نوشته امیرحسین معینی

چای را که دم کرد، چراغها را خاموش کرد و پنج شش دقیقه برای خودش روضه خواند؛ روضه اش که تمام شد، بلند شد و رفت دو تا چای ریخت و آورد؛ «آقا! خودتان گفتید هرجا روضه عمویم عباس خوانده شود، من آنجا حاضرم»